لحسین بن علی،

الحسین بن علی، (متولد ژانویه 626، مدینه، عربستان [اکنون در عربستان سعودی] - درگذشته 10 اکتبر 680، کربلا، عراق)، قهرمان اسلام شیعی، نوه حضرت محمد از طریق دخترش فاطمه و پسرش. -لاو علی (اولین امام شیعه و چهارمین خلفای اهل سنت راشدین). او نزد مسلمانان شیعه به عنوان امام سوم (بعد از علی و برادر بزرگتر حسین، حسن) مورد احترام است.

پس از کشته شدن پدرشان، علی، حسن و حسین به حکومت معاویه، اولین خلیفه اموی، تن دادند و از او مستمری گرفتند. دعای عرفه امام حسین صوتی  اما حسین از به رسمیت شناختن مشروعیت پسر و جانشین معاویه، یزید خودداری کرد (آوریل 680). سپس اهالی کوفه، شهری با اکثریت شیعه، از حسین دعوت کردند تا به آنجا بیایند و معیار قیام علیه بنی امیه را بالا ببرند. حسین پس از دریافت نشانه های مساعد، با گروه اندکی از خویشاوندان و مریدان به سوی کوفه حرکت کرد. بر اساس روایات سنتی، در بین راه با شاعر الفرزدق برخورد کرد و به او گفتند که قلب عراقی ها برای اوست، اما شمشیرهایشان برای بنی امیه است. والی عراق از طرف خلیفه 4000 نفر را برای دستگیری حسین و گروه کوچکش فرستاد. حسین را در کنار رود فرات در مکانی به نام کربلا به دام انداختند (اکتبر 680). هنگامی که حسین حاضر به تسلیم نشد، او و همراهانش کشته شدند و سر حسین برای یزید در دمشق فرستاده شد.

اسلام

مسلمانان شیعه به یاد شهادت حسین، 10 روز اول محرم (تاریخ جنگ طبق تقویم اسلامی) را به عنوان ایام نوحه خوانی می کنند (رجوع کنید به عشورا). انتقام مرگ حسین به یک فریاد تجمعی تبدیل شد که به تضعیف خلافت امویان کمک کرد و انگیزه ای برای ظهور یک جنبش قدرتمند شیعی ایجاد کرد.


جزئیات زندگی حسین توسط افسانه‌هایی که پیرامون شهادت او شکل گرفته است پوشیده شده است، اما به نظر می‌رسد اقدامات نهایی او از یک ایدئولوژی مشخص الهام گرفته شده است - تأسیس رژیمی که بر خلاف آنچه او فکر می‌کرد، یک حکومت اسلامی «واقعی» را بازگرداند. حکومت ناعادلانه بنی امیه